سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

199

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

اگر تدليس را جماعتى عهده‌دار بودند حكم آن است كه مهر المسمّين را بين ايشان بطور مساوى تقسيم كرده و بهر كدام حصّه و نصيبى را رجوع مىنمايد اعم از آنكه جملگى مذكر بوده يا مؤنث باشند و يا برخى مذكر و بعضى ديگر مؤنث باشند . تنبيه : مقصود از تدليس آنست كه شخص با علم و توجه از گفتن عيبى كه خارج از خلقت اصليّه هست سكوت نموده يا مدعى صفت كمالى شود كه در واقع مفقود باشد . قوله : لاستقراره به : ضمير مجرورى در [ لاستقراره ] به مهر المسمّى و در [ به ] به دخول راجعست . قوله : و يرجع الزوج به : ضمير در [ به ] به مهر المسمّى عود مىكند . قوله : ان كان : كان تامه است و ضمير فاعلى آن بمدلّس عود مىنمايد . قوله : رجع عليها : ضمير در [ رجع ] بزوج و در [ عليها ] به زوجه راجعست . قوله : و هو اقل ما تموّل : ضمير [ هو ] به [ اقل ما يمكن ان يكون مهرا ] عود مىكند . قوله : و الفرق بين تدليسها و تدليس غيرها : ضميرهاى مؤنث به [ زوجه ] عود مىنمايد . قوله : فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] حكم مذكور مىباشد .